چه قدر زود گذشت زماني كه نگاه هايمان در هم گره خورد و تو با تمام احساس صدايم زدي. يادت، هست گفتي تو تنها كسي هستي كه مي توان به آن تكه كرد و در نگاهش دنيا را ديد هنوز هم از ياد نبرده ام كه چقدر پيام عشق را در گوشم زمزمه مي كردي، هيچ گاه فراموش نخواهم كرد دستانت را در زمستان كه مي گفتي مي خواهم دستانم با آتش نگاهت گرم كنم ولي كجا رفت آن همه عشق و احساس چرا نمي توانم دستانت را با شعله ور ترين آتش عشق هم گرم كنم. كاش بودي و مي ديد كه تنها ترين تو در آتش نفرت دارد مي سوزد و كسي نيست كه حتي با دست نوازش هم دستي به سر دل مرده تو بكشد و نگاهي به قلب خسته ام بيندازد، كاش مي توانستم دستانت را در دست بگيرم و با تمام وجود فرياد بزنم كه دوستت دارم. كجايي شيرين كه ببيني تنها عشق تو و فرهاد نيست كه به پايان رسيد، فرهاد تو، اگر دوستت داشت براي تو كوه مي كند ولي عشق من حتي نتوانست كوه ي ببيند. بيا ليلي ببين مجنون ها هم همه هستند و مجون من رفت و من را تنها گذاشت. ديديد آخر هم قصه عشق به پايان نرسيد .

 

 


 

نوشته شده توسط دنیا در یکشنبه 18 فروردین1387 ساعت 23:39 موضوع | لینک ثابت